Column website Kennemer Nieuwsblad 1

Vandaag had ik mijn derde dagje op de redactie en ik begin al aardig te wennen aan het plotselinge gezang vanuit de keuken, de gespeelde ruzies, door de ruimte vliegende elastieken en de diverse genres muziek waarbij er plotseling gevraagd kan worden welke artiest/componist het is. Gelukkig bevalt de muziek mij beter dan de muziek die ze draaien op mijn zaterdagbaantje (denk Gerard Joling, Jan Smit en André Hazes). Ik heb niets tegen die muziek, begrijp me niet verkeerd, ik vind het alleen niet mooi. Op de redactie komt muziek van Coldplay, Mozart en Jack Jonhson voorbij.
Genoeg over de muziek. Het werk is natuurlijk veel belangrijker. Mijn taak op de redactie is het omzetten van persberichten tot berichten in de krant. Het werk is erg leuk, en ik hoef geen krant meer te lezen, want ik ben overal van op de hoogte!
Het leukste is het als je zelf even wat onderzoek naar genoemde aspecten moet doen. Zo krijg ik berichten over muziekbandjes, die misschien wel uit de buurt kunnen komen of sportberichten over (mij niet bekende) voetbalclubs. Gelukkig is daar Google!
Mijn moeder is natuurlijk apetrots en zodra de Kennemer op de deurmat valt krijg ik een schaar in mijn handen gedrukt. De eerste keer snapte ik haar stille hint niet, maar ik moet alle door mij bewerkte nieuwsberichten uitknippen. (Laat de redactie maar niet horen dat ik in hun meesterwerk knip!) Wat mijn moeder met de nieuwsberichten van plan is, weet ik nog niet, maar heel stiekem vind ik het best leuk dat ze dat doet.
We dwalen af, terug naar het werk. Het werk is moeilijker dan het lijkt. Vorige week moest ik een bericht verwerken tot een één kolom's bericht. Moeilijk! Het is makkelijker om in eerste instantie een eind weg te kletsen, dan een bericht zo kort mogelijk te maken. Het is dan de kunst om alle informatie in het bericht te laten en dan zo dat het geen telegram wordt.
Ik hoop steeds maar dat ik goed genoeg ben, en ik hoop dat ik elke week een beetje wijzer word!